1 . صراحت گفتار : بارها از رفتار ناهنجار خود نوشته است : از دزدى كردن « 1 » ، كتك زدن معلم « 2 » ، خيانت به مير عباس بيگ « 3 » ، جاسوسى براى روسها « 4 » ، دريافت پول به هر شيوهء ممكن « 5 » ، اعتراف به اينكه انسانى كينه‌جو « 6 » ، خودپسند « 7 » و دروغگو « 8 » است و به اصول اخلاقى پايبند نبوده و به مرد و زن تعلّق خاطر داشته است . « 9 » 2 . نداشتن تسلط كامل به دستور زبان فارسى : الف : نويسنده در جمع بستن كلمات اشتباه داشته ، مانند جمع قيد زمان ، همچون : « اوايلها » . يا جمع بستن كلماتى كه جمع هستند ، مانند : « اشخاصان » ؛ ب ) آوردن ضمير اشارهء « او » براى حيوانات و نباتات ؛ ج ) آوردن فعل جمع و مفرد ، بدون در نظر گرفتن فاعل ، مانند : « من گرفتيم » يا « آنها آمد » . 3 . حروف مترادف : يكسان به كار بردن حروف زير : ق - غ ، چ - ج ، ز - ض ، ح - ه ، س - ص ، ظ - ض ، ط - ت و غيره و در نتيجه ، داشتن غلطهاى املايى متعددى همچون : حياط - حيات ، هولناك - حولناك ، سوراق - سراغ ، ضمام - زمام ، حاظر - حاضر ، روباء - روباه . 4 . تعصب : ميرزا احمد در نوشته‌هايش بارها تعلق خاطر خود را به مردم مسلمان ايران و زبان فارسى و در برابر ، بىزارى خود را از روسها نشان داده است . ويژگيهاى نسخهء خطى نسخهء خطى اخبارنامه بر روى كاغذ سفيد در 111 ورق در قطع 21 * 17 سانتىمتر با دو خط درشت و ريز نستعليق ، با مركب سياه پررنگ و گاهى اوقات كم‌رنگ به زبان فارسى نوشته شده است . صفحات اين نسخه به دو صورت شماره‌گذارى شده است : بار نسخت با جوهرى پررنگ و از a 1 تا b 111 كه يك دست بودن شماره‌ها با خطى مغاير خط نگارنده و همچنين رنگ مشكى

--> ( 1 ) . همان ، ص 81 . ( 2 ) . همان ، ص 151 ، 195 ، 197 ، 198 . ( 3 ) . همان ، ص 149 ، 152 ، 155 ، 164 ، 165 ، 167 . ( 4 ) . همان ، ص 171 . ( 5 ) . همان ، ص 147 . ( 6 ) . همان ، ص 167 ، 195 ، 197 ، 198 ، 200 . ( 7 ) . همان ، ص 213 . ( 8 ) . همان ، ص 136 ، 183 . ( 9 ) . همان ، ص 39 . براى آگاهى بيشتر نك : حسين احمدى ، پيشين .